19 keer bekeken

Bewustzijnsoceaan

  • dinsdag 30 mei 2017 @ 13:19
    #1

    De oceaan en de golf.
    We scheiden ons steeds af van de oceaan, in wat wij willen, denken te moeten doen. In wat we denken wat is, onze eigenwilligheid.
    En zo maken we eindeloze golven die soms woest te keer kunnen gaan.
    Zoveel dat vat op ons kan hebben, ons in beweging brengt. Maar die beweging maakt ons dan los van de Oceaan. Wij maken die beweging, wij maken die golf. Wij zetten ons in beweging of laten ons in beweging zetten, wat ons maar kan triggeren.
    Daardoor maken we ons los van die Oceaan, een Oceaan van Liefde, van Zijn, van Weten.

    Maar als meer en meer dat Bewustzijn, wat eigenlijk die Oceaan is, in ons kan spreken over alles wat we doen. Over alle golven die we veroorzaken, alle turbulentie, alle verwarring, alle opwinding. Dan kunnen die golven, als er aandacht is, doorzien worden, gezien worden in wat ze zijn. Zo kunnen ze een voor een verdwijnen.
    Langzaamaan kan zo alles weer tot rust komen, tot stilte worden, verstillen. Een met de oceaan van Bewustzijn, van Zijn, van Liefde.
    Zo voel je, je een met alles. Je laat je meevoeren door deze Stroom door de Oceaan, door de zee van bewustzijn, en je voelt je gedragen, beschermd, vervuld. Geïnspireerd van binnenuit vervolg je, je pad.

    Daarin blijft de golf deel van de Oceaan, is ook het water van de Oceaan.
    Dus de oceaan van Liefde laat met zich doen, laat ons doen, golft lekker mee hoe woest de golven ook tekeer gaan. Welke golven ook maar gemaakt worden.
    Het laat ons, ons spel spelen.
    En als we moe gespeeld zijn dan gaan we misschien luisteren naar de Oceaan. Maar de Oceaan omvat ons steeds met Liefde en begrip en heeft een eeuwig geduld.


    Kagib

    De uitgesproken woorden:

    http://we.tl/X0WGP8hNBg